Splavarenje po Miljacki

Splavarenje po Miljacki se danas preselilo u historijske udžbenike, međutim ono je nekada predstavljalo značajnu ekonomsku aktivnost u sarajevskom kraju, i u to vrijeme (18. vijek) se oko 70% robe za trgovinu prevozilo splavovima.

Historija

Prvi put je splavarenje po Miljacki spomenuto još u 13. vijeku u izvještajima dubrovačkih trgovaca koji se danas čuvaju u Muzeju istorije Dubrovačke republike (pri Hrvatskom istorijskom zavodu). Radi se o izvještajima trgovaca dubrovačkom duždu sa trgovačkog pohoda u Bosnu, s ciljem razmjene dubrovačkih roba za tada cijenjenu bosansku balegu (koja se smatrala vrhunskim gnojivom i koju su koristili službeni doktori evropskih plemića za uzgoj bokvice koja je u to doba služila kao alternativni lijek za ćelavost i kokošije sljepilo).

Splavovi

Tipični splav je smeđ, smrdljiv i u zavisnosti šta je pošiljaoc jeo tvrd ili židak. Glavna luka iz koje splavovi izlaze se nalazi u Čmarevu blizu Kurčeve Doline ili Picinog Izvora. Glavni uzrok velikog saobraćaja po Miljacki su sarajevski kafići.